Μονόφθαλμος αετός

2.Χτίζοντας τη φωλιά

Ο ήλιος με χτύπησε απότομα στα μάτια καθώς βγήκα από την πόρτα.Έψαξα στην τσέπη του μπουφάν βρήκα τα γυαλιά και τα φόρεσα. Με το χέρι χάιδεψα το φρεσκοκουρεμένο κεφάλι μου.Που θα πάει θα ξαναμεγαλώσουν, σκέφτηκα μεγαλόφωνα.Σταμάτησα το πρώτο ταξί που βρήκα.Έδωσα την διεύθυνση του σπιτιού και έμεινα να χαζεύω τον κόσμο που έτρεχε βιαστικός.Εγώ πάλι είχα πολύ χρόνο στη διάθεσή μου.Έπρεπε να αφήσω τον χρόνο να γιατρέψει τις πληγές μου.Και εντάξει για τον ουλή στο αριστερό μπράτσο δεν είχα καμμιά έγνοια. Όλες οι εξετάσεις έδειχναν πως δεν θα μου έμενε κανένα κουσούρι.Η σφαίρα δεν είχε κάνει μεγάλη ζημιά.Μετά από κοντά ένα μήνα σε στρατιωτικό νοσοκομείο, λίγα πράγματα μπορούν να σου φανούν άσχημα.Έτσι παρόλο που το σπίτι μου βρώμαγε από την κλεισούρα και μια στοίβα από λογαριασμούς με υποδέχτηκε, ένιωσα οικεία και ζεστασιά.Άνοιξα τον στρατιωτικό σάκο και τον άδειασα πάνω στον καναπέ.Ξεφορτώθηκα ότι στρατιωτικό υπήρχε γρήγορα.

Ξύπνησα μ' ένα μούδιασμα σε όλο το σώμα.Τελικά ο καναπές δεν ήταν το καλύτερο μέρος για να κοιμηθώ.Έστριψα τσιγάρο και κατέβηκα στο γκαράζ.Με αργές κινήσεις ξεσκέπασα την παλιά Mercedes.Δίχρωμη σαν παλιό παπούτσι,μισό άσπρο,μισό σκούρο κόκκινο.Έβαλα την μπαταρία να φορτίσει και βγήκα σε αναζήτηση καφέ.Τελικά κατέληξα σε μια μοντέρνα καφετέρια που είχε ανοίξει ένα τετράγωνο πιο κάτω από το σπίτι μου.Είχε κάτι μυστήρια φωτιστικά,στριφογυριστά,καθώς και τα πιο άβολα σκαμπό που σχεδίασε ποτέ άνθρωπος.Ευτυχώς ο καφές τους ήταν καλύτερος από το γούστο του ιδιοκτήτη.Λόγω του άβολου του θέματος κάθισμα,ήπια τον καφέ στα όρθια και πήρα να γυρίσω σπίτι. Δεν πρόλαβα να κάνω εκατό μέτρα όταν έπεσα πάνω σε μπελάδες.Και τι μπελάδες.Η Τζένη ήταν από τις πιο όμορφες γυναίκες που κυκλοφορούν έξω από τις σελίδες των περιοδικών.Είχε όμως μεγάλη αδυναμία σε κάθε λογής καθάρματα.Μονίμως κυνηγημένη από απατημένους πρώην,έψαχνε να βρει κάποιον ιππότη να την προστατεύσει.Πριν φύγω είχε βουίξει η πιάτσα πως εξαιτίας της ο Ντέμης μαχαίρωσε τον Γιωργάκη τον Τσαρίδη.Δύο μέτρα παλλικάρι ο Γιωργάκης,είχε περάσει και από Ειδικές Δυνάμεις,καψουρεύτηκε άσχημα.Μόνο που ο Ντέμης τον σουγιά τον είχε εύκολο.Του την έστησε έξω από το σπίτι και όταν τον είδε να βγαίνει τον κάρφωσε από πίσω.Τον Γιωργάκη δεν προλάβανε να τον πάνε στο νοσοκομείο.Δεν άντεξε με τρύπιο πνεύμονα.Τον Ντέμη τον τσιμπήσανε κάτι κομάντα,σειρές του Γιωργάκη,έξω από ένα σκυλάδικο και τον κάνανε ασήκωτο.Κυκλοφορεί με καροτσάκι τώρα.Κάποιοι λένε πως τον βιάσανε κιόλας.Το θέμα είναι όμως πως καθότι τυγχάνω κάθαρμα,η Τζένη για ένα φεγγάρι έπεσε θύμα της γοητείας μου,τρομάρα μου.Ευτυχώς με βαρέθηκε σύντομα.Πριν χρειαστεί να μονομαχήσω με κανένα μαχαιροβγάλτη για την πάρτη της.Το τελευταίο όμως που χρειαζόμουν τώρα ήταν να μου φορτωθεί και να αρχίσει την ανάκριση. Άλλαξα πεζοδρόμιο αλλά ήταν ήδη αργά.Έκανε το ίδιο και βρέθηκε μπροστά μου.Ενώ ήμουν έτοιμος να κάνω πως δεν την είδα,πρόλαβε και μου σφύριξε:

"Το βράδυ πέρνα από το μαγαζί.Σε θέλει ο Χοντρός."

Και συνέχισε να περπατάει,αδιαφορώντας για τον ταρίφα που της κόρναρε για καμάκι.
Ο Χοντρός ήταν γνωστός τοις πάσι,που έλεγε και ο φιλόλογος στο Γυμνάσιο.Βρισκόταν πίσω από σχεδόν όλες τις βρωμοδουλειές μικρές ή μεγάλες,σε αυτήν την πλευρά της πόλης.Είχε ένα μπαρ για βιτρίνα που ήταν και το βασικό στέκι μου.Τον ήξερα,με ήξερε και πάντα φροντίζαμε να μην μπλέκουμε ο ένας στα πόδια του άλλου.Κάποιοι λέγαν πως έκανε λεφτά στην Γερμανία.Κάποιοι άλλοι πως κάποιος θείος από το Αμέρικα του άφησε κληρονομιά.Αυτό που ήξερα εγώ ήταν πως ξεκίνησε να δανείζει μικροποσά σε καμμένους τζογαδόρους και αργότερα άνοιξαν οι δουλειές.Είχε πάει σχεδόν δώδεκα όταν αποφάσισα να ξεκολλήσω από την τηλεόραση.Βαριεστημένα μπήκα στην Mercedes,κι αυτή το ίδιο βαριεστημένα πήρε μπροστά.Πάρκαρα στο στενό πίσω από το μαγαζί κι έκανα τον γύρο για να βρω την είσοδο.Με το που άνοιξα την πόρτα,δύο γορίλλες με πιάσανε αγκαζέ και με οδηγήσανε από την σκάλα στο πατάρι.Ήξερα πως δεν είχε νόημα να αντισταθώ.Έτσι κι αλλιώς δεν είχα τίποτα να φοβηθώ.Στο γραφείο του Χοντρού με πηγαίναν.