Μονόφθαλμος αετός

3.Τα τύμπανα του πολέμου

Ο Χοντρός καθόταν πίσω από ένα γραφείο γεμάτο χαρτιά κι έκανε αέρα με μια βεντάλια.Είχε παχύνει από την τελευταία φορά που τον είχα δει  και το πρόσωπό του σου έδινε την εντύπωση πως θα εκραγεί από στιγμή σε στιγμή.Προσπάθησε να χαμογελάσει καθώς οι γορίλες με πέταξαν σε μια καρέκλα.

-Καλώς τον , χαμογέλασε στ' αλήθεια αυτήν την φορά.
-Αδυνάτισες Χοντρέ,του απάντησα καθώς έπαιρνα ένα τσιγάρο από το πακέτο του.Κάπνιζε κάτι βαριά αφορολόγητα και σιχαινόταν την τράκα.
-Μια ζωή μαλάκας,αγρίεψε απότομα.
Ήξερα πως ακόμη δεν είχα τίποτα να φοβηθώ οπότε αποφάσισα να τον τσιτώσω λίγο ακόμα.

-Πάντως πρέπει να βάλεις ασανσέρ,θα πάθουν τίποτα τα παιδιά αν κουβαλάνε έτσι όλους τους καλεσμένους σου,είπα δείχνοντας με το τσιγάρο τους γορίλες που τώρα καθόταν ο ένας δεξιά και ο άλλος αριστερά από τον Χοντρό.

-Άσε τις πίπες να μιλήσουμε για δουλειές,είπε ξεφυσώντας.
-Είμαι όλος αυτιά,απάντησα και ήδη είχα αρχίσει να νιώθω άβολα.

-Επειδή τα λόγια είναι φτώχια,ψάχνω για έναν μάγκα,που να μπορεί να καβαλήσει  μηχανή για να μου κάνει κάτι παραδόσεις.

-Και να φανταστώ οι κούριερ δεν σου κάνουν, απάντησα παίζοντας νευρικά με τον αναπτήρα.

-Είναι λίγο ευαίσθητα τα δέματα για τα χέρια τους,αν με πιάνεις.Είσαι;

-Είμαι; απάντησα και σηκώθηκα από την καρέκλα.

-Σκέψου το, πάντως τα λεφτά είναι πολύ καλά ,απάντησε ο χοντρός και μου έκλεισε το μάτι.

-Αυτό θα κάνω,είπα και πριν προλάβουν οι γορίλες να κουνηθούν είχα βγει από το μαγαζί.

Όταν ξύπνησα το είχα ήδη πάρει απόφαση.Ο Χοντρός με βόλευε προς το παρόν.Θα έκανα τις κατάλληλες γνωριμίες και μετά θα δούλευα σόλο.Είχα τη φήμη του καλύτερου οδηγού στην περιοχή μου,από μικρός μέσα στους τσαμπουκάδες και έτσι κι αλλιώς κρυβόμουν από τους μπάτσους. Έπρεπε όμως να βρω επειγόντως μηχανή.Φράγκα δεν έπαιζαν αλλά έπαιζε ανταλλαγή με την Mercedes.Κάπου ένα τέταρτο αργότερα επισκέφτηκα τον κατάλληλο άνθρωπο.Όλοι στην πιάτσα τον ξέρανε σαν Λόρδο.Είχε μαγαζί με ανταλλακτικά αλλά και τη συνήθεια να κυκλοφορεί με κουστούμι καθημερινά.Σαν κανονικός Λόρδος δηλαδή.Φυσικά το 90% των ανταλλακτικών προερχόταν από κλεμμένα αυτοκίνητα και μηχανές.Είχε πολύ σπάνια κομμάτια.Ακόμη και κάποιο φραγκάτοι απευθυνόταν σ' αυτόν όταν οι υπόλοιποι ειδικοί δεν έβγαζαν άκρη.Για πολύ λίγους έφερνε και ολόκληρα  αυτοκίνητα και μηχανές.
-Βρε σαν τα χιόνια, μου χαμογέλασε ο Λόρδος όταν άνοιξα την πόρτα.
-Εσύ όμως είσαι καλοκαιρινά ντυμένος ,απάντησα ίσως λίγο πιο απότομα απ' ότι θα έπρεπε.
-Σε τι μπορώ να βοηθήσω; κουμπώθηκε απότομα στριφογυρίζοντας λίγο νευρικά στην περιστρεφόμενη καρέκλα του.
-Ανταλλαγές δέχεστε; ρώτησα σαν να μιλούσα με τον πωλητή επίσημης αντιπροσωπείας.
-Κάνουμε και άτοκες δόσεις και δώρο τα πατάκια, για εξαιρετικούς πελάτες σαν και την πάρτη σας, με ειρωνεύτηκε με το δίκιο του ο Λόρδος.
-Την γριά μου για ένα Ιταλικό μηχανάκι που να πηγαίνει σφαίρα, είπα κοφτά.
-Κοίτα σύμπτωση,χθες είχα ένα δέμα από Ιταλία,αλλά δεν ξέρω αν το αντέχει η καρδούλα σου.
-'Ενας τρόπος υπάρχει να μάθουμε,κι άπλωσα το χέρι να πάρω τα κλειδιά.
Έκανε νόημα σ' ένα πιτσιρικά γεμάτο από πάνω μέχρι κάτω με γράσο και πέντε λεπτά αργότερα ο πιτσιρικάς πάρκαρε μπροστά μου μια κόκκινη Ducati.Δεν θα ήταν πάνω από 5 χρονών αλλά έμοιαζε σε άριστη κατάσταση.Έκανα μια γύρα, χαμογέλασα όταν είδα την ελεύθερη εξάτμιση.Ανέβηκα πάνω κι έβαλα μπροστά.
-Το κιβώτιο είναι ανάποδα σαν τα αγωνιστικά και δεν έχει πολύ βενζίνη ,φώναξε ο Λόρδος καθώς έβγαινα από την πύλη της μάντρας.
Γύρω στο τέταρτο μετά γύρισα, άφησα τα κλειδιά της Mercedes και αφού αγόρασα ένα κράνος πάρκαρα το μηχανάκι στο σπίτι.Ξάπλωσα στο κρεβάτι, άναψα τσιγάρο και πήρα τηλέφωνο τον Χοντρό.
-Πες στο Ιππικό πως αυτή τη φορά οι Ινδιάνοι θα κερδίσουν,είπα κοφτά.